Saat 00:00 yine bir mesai başlarken ben kendimi hazır hissedip hissetmediğimi bilmiyorum. Zamanın nasıl geçeceğini önceden hiç kestiremediğim bir gündeyim her zamanki gibi. Muhtemelen çabucak geçecek ta ki 07:00`a kadar, ondan sonraki süreçte o 1 saat bitmez oluyor. Ayrıca aynı şeyleri yapmaktan da sıkıldım, aynı insanları görmekten özellikle bir bunaltı geldi. Farklı müşteriler geldiğinde en iyi huylularından, işte o zaman tadından yenmiyor.
Bugün Hamiyet geldi otelimize, hani şarkıcı olan, 1 gece kalacak. İyi bir kadına benziyor, tabi her ünlü de olduğu gibi bazı kaprisleri oluyor. Programı varmış bugün. Yanında da bir homoseksüel arkadaş var bilmiyorum neyi oluyor. Double yataklı bir odada kaldıklarına göre bir zararı dokunmayacak, kız kıza yatacaklar gibi geliyor bana. Yalnız çok yiyor bence o yüzden de kilo alıyor, 2 saatlik programdan önce 1 kıymalı kaşarlı pide, program sonrası yarım kokoreç yediğine göre. Afiyet olsun bizi ilgilendirmez...
Pek bir sakin geçti gecemiz. Daha öncekiler gibi bir hareket yoktu. Bugün o malum konulara da girmedik, bu arada ben bahsetmemiştim size o malum konulardan. Bizim malum konularımız gece boyunca gelecekle ilgili kaygılarımız ve düşüncelerimizden geçiyor. Ne yapacağız gelecekte? Ömrüm boyunca bir resepsiyonist olarak kalamam diye düşünüyorum, yükselmek anlamında değil bizim sohbetlerimiz. Bizim sohbetlerimiz "kendi iş yerimizi nasıl açarız?" hakkında. Konuşuyoruz sürekli, biz çalışıyoruz ama parayı patron kazanıyor, çalışan biziz. Neden biz çalışan bir patron olamayalım? Hiç bir sebebi yok! Yatırım için bir miktar paraya ihtiyacımız var, hepsi bu! Ancak en önemli konu da bu. Mesleki ve kültürel yeterlilik açısından patrondan 10 kat daha üstün olduğumu düşünüyorum, belki ticari açıdan da öyle çünkü satış ve pazarlamayı da yapan benim, sadece yatırım için paraya ihtiyacım var.
Bu asgari ücret veya biraz fazlası insanlara maaş olarak veriliyor, insan da para kazandığını zannedip hiç bir halt yapmıyor yerinde saymaktan, hatta biraz harcama yapmışsa geriye doğru gitmekten. Oysa ki maaş çok saçma bir şey, haftalık ücret daha mantıklı, insan hayatı bu kadar kısayken, bir ayın sonunu beklemek...
Zaman elimizden akıp giden kum tanecikleri gibi, biz sadece düşecek bir sonraki taneciğe ve daha önce düşmüş olanlara kafa yorarken, o akan kum taneciklerini izlemekten mahrum yaşıyoruz.
Bir şeyler yapmak lazım, hem de HEMEN!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder